
Metody Mojej Pracy
Moje podejście opiera się na terapiach o potwierdzonej naukowo skuteczności. W pracy z pacjentem łączę różne nurty terapeutyczne, jednak podstawową metodą, której używam jest Stosowana Analiza Zachowania - Applied Behavioural Analysis (ABA). W mniejszym stopniu używam Terapii Poznawczych (CBT) oraz Dialektyczno-Behawioralnej (DBT), Dialogu Motywacyjnego oraz terapii psychoanalitycznej.
Metody Diagnozy i Terapii
Stosowana Analiza Zachowania - Applied Behavioural Analysis (ABA)
Analiza zachowania bierze za punkt wyjścia pojedyncze problematyczne sytuacje i scenariusze. Nie zajmuje się żadną "głębią" ani psychologizowaniem motywów zachowań człowieka. Zamiast tego rozpoznaje czynniki sytuacyjne, środowiskowe, które wypływają na najbardziej bolesne doświadczenia człowieka. Jeśli w danej sytuacji pojawiają się wspomnienia lub przekonania o własnej psychologicznej tożsamości, są one traktowane jak każdy inny czynnik sytuacyjny i mogą być po prostu rozumiane jako część problemu raczej niż jego rozwiązanie. Przykład: tzw. "toksyczne dzieciństwo i narcystyczni rodzince" nie są przyczyną naszych dorosłych zachowań, ale ich wspomnienie w danej sytuacji - już tak.
Terapie Poznawcze i Behawioralne (CBT)
Tradycyjne terapie poznawcze i ich behawioralne zastosowanie opierają się na założeniu, że zródłem niepotrzebnego cierpienia są nieprawdziwe lub nieprzydatne przekonania. Że przekonania takie są "głębsze" lub "płytsze". Oraz na tym, że należy je zmienić w wyniku ustrukturyzowanej racjonalizacji i weryfikacji. Są to typowe dla bardzo pragmatycznej kultury anglo-saskiej wartości. Niestety, przekonałem się, że im dalej od centrów takiej kultury, tym mniejsze mają zastosowanie. W przypadku, kiedy musimy poradzić sobie z bardzo silnymi emocjami, próby ich racjonalizacji mogą przynieść skutek odwrotny od zamierzonego...
Terapia Dialektyczno-Behawioralna (DBT)
DBT to przełomowa we współczenej nauce i praktyce klinicznej metoda rozumienia i radzenia sobie z bardzo złożonymi i intensywnymi emocjami. Sercem tej praktyki klinicznej jest teoria tzw. Wtórnej Reakcji Emocjonalnej. W najprostszych słowach: łatwe do zaobserwowania przez każdego emocjonowanie się swoimi emocjami. Jeszcze inaczej - dolewanie oliwy do ognia. DBT tłumaczy jak wstyd, lęk, poczucie winy z powodu samego odczuwania emocji pierwotnych sprawia, że te stają się jeszcze bardziej bolesne i trudne do zniesienia. Większość z nas boi się żałować, wstydzi złościć, boi się bać, irytuje znużeniem lub odczuwa winę z powodu złości.
Aktywacja Behawioralna
Jest to najskuteczniejsze i bardzo proste podejście do leczenia depresji, prokrastynacji oraz problemów z motywacją, a raczej jej brakiem. Opiera się na założeniu, że to działanie wpływa na nastrój i emocje motywacyjne, a nie - odwrotnie. Człowiek nie rodzi się z potrzebą i pędem do działania. To pozytywne doświadczenia wpływają na nasze samopoczucie i zachęcają do powtórki.
Opiniowanie i rekomendacje psychologiczne
Przez pierwsze lata swojej praktyki klinicznej z uznaniem czytałem ogromne raporty diagnostyczne i opinie innych psychologów. Często czułem się po prostu za głupi, żeby wyprodukować aż tyle tekstu bez przekonywujących podstaw naukowych i rzetelnej diagnostyki. Przeczytałem takich raportów setki. Dopiero po spotkaniu pacjentów, których losy zależały od takich opinii w sądach i zobaczyłem jak bardzo krzywdzące i naiwne są te raporty. Wtedy postanowiłem zająć się opiniowaniem i rekomendacjami psychologicznymi. Pod wpływem tych doświadczeń i z rosnącym przekonaniem o nadal bardzo wątłych podstawach naukowych psychologii i psychiatrii klinicznej zainteresowałem się tym problemem.
Wyspecjalizowałem się w tzw. drugich opiniach biegłych. Rozbrajam w nich naiwne i często aroganckie, arbitralne opinie kolegów po fachu, które krzywdzą pacjentów zmuszanych ponosić ogromne ich koszta i mierzyć się z krzywdzącymi w ich mniemaniu wyrokami lub rozwiązaniami.
Psychoanaliza
Współcześni konsumenci psychoanalizy kojarzą ją z tzw. Drugą Teorią freudowską, teorią nieświadomych Relacji z Obiektem. Ta - podobnie jak teoria schematów poznawczych i inne Teorie Wszystkiego - nie zdała egzaminu i ma ograniczone zastosowanie w kulturach odległych od zachodniej.
W swojej pracy posiłkuję się tzw. Pierwszą Teorią, albo teorią popędów, która znalazła potwierdzenie we współczesnych badaniach nad fizjologią stresu i przez to ma uniwersalne zastosowanie...
Formalna diagnostyka psychologiczna
Podstawowym narzędziem diagnostycznym psychiatrów psychologów praktyków są wywiady diagnostyczne przeprowadzane na początku terapii. Diagnozy postawione na ich podstawie są arbitralne. Żadne zaburzenie psychiczne nie ma biologicznego markera ani nie jest definiowane przez jednoznaczne przyczyny. O pomyłkę, która może skrzywdzić pacjenta bardzo łatwo. W swojej pracy posiłkuję się narzędziami amerykańskiej firmy PAR®iConnect™. To zaawansowana platforma psychometrycznej analizy testów psychologicznych, która powstała jeszcze przed początkiem AI. Dziś pozwala na bardzo złożoną formalną diagnozę na potrzeby kliniczne i sądowe...
Dialog Motywacyjny oraz Terapia Oparta na Akceptacji i Zaangażowaniu (ACT)
Problemy z tzw. oporem w staroświeckich nurtach terapeutycznych zostały rozwiązane za pomocom nowych podjeść terapeutycznych. Typowa ambiwalencja motywacyjna - wiem, że dobrze byłoby zmienić swoje zachowanie, ale jednoczenie nie czuję takiej potrzeby - zostaje rozwiązana za pomocom umiejętnie przeprowadzonego Dialogu Motywacyjnego. Jego celem jest przezwyciężenie ambiwalencji, czyli mieszanych i skonfliktowanych uczuć oraz motywacji do zmiany.
Metody Terapii ACT kładą nacisk na paradoksalne efekty kontroli emocji, np. kontrola lęku i unikanie jego doświadczania nasila lęk.
Praktyka bez szkodliwego nonsensu i sekciarskich nurtów terapeutycznych
Przedstawiciele tradycyjnych nurtów terapeutycznych - terapie psychoanalityczne lub analiza jungowska - zapytani o skuteczność swoich rozwiązań z umiłowaniem przywołują badanie, które miało dowodzić, że technika terapeutyczna jest nieistotna w porównaniu do samej relacji z terapeutą. Gdyby było to prawdą, terapię należałoby sprowadzić do kosztownej przyjaźni. Na dodatek taka “przyjacielska” relacja miałby trwać nawet co tydzień i przez klika lat. Czy rozmowa z bezpłatnym przyjacielem może mieć podobne efekty?